Uit:: Brabants Dagblad
Wouter ter Haar
Er is ook een leven na de economische crisis
TILBURG - dinsdag 03 februari 2009
Het voorbeeld is bijna schrijnend. In Zweden hebben werkgevers en vakbonden afgesproken dat er in de vleesverwerkende industrie twaalf scholingsdagen ingevoerd gaan worden.
"In Nederland komen we niet verder dan af te spreken dat er in de bouw drie dagen voor scholing ingeruimd worden." Voor Ton Wilthagen, hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg, staat als een paal boven water dat alleen scholing een goede remedie is tegen de economische crisis. " Alleen als je mensen opleidt en ze een leven lang laat leren kun je ze écht toekomst bieden. Dan is er voor hen ook een leven ná de economische crisis. "
Wilthagen was gisteravond één van de sprekers tijdens het BrabantBalie debat in Tilburg. Onderwerp was de vraag of Nederland - en nog specifieker de gemeenten - wel voorbereid zijn op massawerkloosheid en wat daar tegen te doen valt. Het pleidooi van Wilthagen werd warm ontvangen door de overige sprekers Tof Thissen (voorzitter Divosa) en de Tweede Kamerleden Elly Blanksma (CDA) en Hans Spekman (PvdA). Allen zijn het er over eens dat alle zeilen bijgezet moeten worden om mensen van werk naar werk te helpen.
En dan moet Nederland af van starre structuren, afwachtende overheden en slecht functionerend onderwijs dat niet aansluit op de vraag van de markt. Thissen ging daar ver in: "Je moet scholen pas betalen als leerlingen een baan vinden." Maar Wilthagen vindt dat mensen óók in zichzelf moeten investeren. "Ik snap niet dat mensen iedere zaterdag hun auto poetsen, maar vergeten om zichzelf bij te poetsen."
Wilthagen pleit nadrukkelijk dat werknemers aanspraak kunnen maken op een scholingsfonds. Daarmee vond hij met name Thissen en Spekman op zijn weg. Spekman: "Ik zie dat we in Nederland de slag missen. Er komen veel te weinig nieuwe bedrijven op waar mensen iets doen met hun kennis. In Nederland hebben we te weinig mensen die zoiets als TomTom kunnen bedenken. Helaas zijn we een te zekerheidsminnend volkje." Ook Blanksma schaart zich enigszins achter de gedachte voor een scholingsfonds. "Ik zie een kans als bedrijven fiscale mogelijkheden aangereikt krijgen om werknemers onderwijs en/of scholing aan te bieden. Dat zet zoden aan de dijk. Tenslotte heb je met die kennis straks ook nog wat als de crisis weer voorbij is."
In 'lapmiddelen' als werktijdverkorting en het inrichten van mobiliteitscentra zoals de landelijke overheid stimuleert in de strijd tegen de economische crisis, zien de panelleden niet veel. Thissen: "Die mobiliteitscentra zijn volstrekte onzin. Dat is nu juist het werk waar het UWV Werkbedrijf voor in het leven is geroepen. Complete onzin en volstrekt zinloos dus."